Noorwegen - Norway - Norge

deurengaantoe - zegtdanogis

2009-04-29T12:16:00.000-07:00

Maandag heb ik weer een hele dag voor school gewerkt. Ja, ik studeer hier dan ook. Naast het Belgische schoolwerk heb ik mijn presentatie voor dinsdag voorbereid. Ik zou 20 minuten vloeiend Engels moeten spreken voor mijn klasgenoten. Omdat ik niet zo zeker was of dit ging lukken had ik Gemma maandag al uitgenodigd om eens te komen luisteren. Zij gaf me enkele tips mee voor dinsdag.

s’ Avonds was Debbie haar kamer een beetje beu en wou ze naar buiten. Ik had ook wel een beetje nood aan frisse lucht en samen trokken we nog eens naar Frogneseteren. Dit was de eerste plaats die we hier in Oslo bezocht hebben. Toen we daar voor het eerst waren lag er meters sneeuw. “Hoe zou het er nu zijn?” We kwamen in een heel andere natuur terecht.

Dinsdag was de dag van de presentatie. Voor mij toch want woensdag zouden er nog enkele volgen. Als achtste in de rij kwam ik met een nieuw topic voor de dag. Ieder was ineens wakker. Ik beschouw de wakkere reacties als een compliment en een geslaagde vloeiende presentatie. Wie had dat ooit gedacht dat ik in het Engels voor een publiek zou spreken.

Woensdag was er voor mij geen druk meer en kon ik naar de laatste presentaties luisteren. Als de laatste klasgenoot aan het woord was geweest, verraste we onze leerkracht met een T-shirt met zijn favoriete uitspraak. “Are you with me?”. Voor alle duidelijkheid dit is een vertaling van “Volgen jullie nog?”. Daarna volgde voor iedereen een andere verassing. Toon en Isabelle hadden stiekem Oslo cd gemaakt voor ons. Op deze cd staan alle liedjes die we gehoord hebben, op gedanst hebben en/of hier hebben leren kennen. Wel, als herinnering kan deze wel tellen. Na de verassing kwamen de broodjes aan voor onze goodbye lunch.

Na de lunch stond er werk voor de boeg. Kamer kuisen, valiezen vertrekkenklaar maken, blog aanvullen, laatste keer mails sturen van op Noorse bodem, nog enkele andere taken afwerken en hopelijk op tijd in mijn bedje kunnen kruipen. Want morgen moet ik de sleutel van mijn kot op tijd inleveren.

Morgen zet ik mijn valiezen bij Mareline. Daar zal ik donderdag nacht overnachten. Overdag staat er shoppen, souvenirtjes kopen, samen nog eens lunchen, een bezoekje aan de Deli de Luca en een verjaardag vieren op het programma.

Vrijdag zal mijn dag gevuld zijn met afscheid nemen van iedereen en naar huis reizen.

Zotte zondag

2009-04-26T12:52:00.000-07:00

Alles vliegt hier voorbij en er is geen moment dat niet leuk is, mijn geheugen (hersens) kunnen al deze wonderbaarlijke gegevens opslagen maar blijkbaar moeilijk oproepen. Gelukkig bestaat er zoiets als een agenda en een geheugenkaart op je fototoestel. Want dankzij deze twee slaag ik toch altijd in om mij te herinneren wat doe.

Hier volgt mijn agenda en fotogeheugen
Donderdag
- een vrije dag, toch naar school trekken om … piano te spelen
- rond lopen in de stad, nog een keer door het Royal park lopen en … de Koning zien voorbijrijden in een zwarte auto.
- “Ik ben benieuwd hoe het Sogvansmeer er nu uitziet. Vorige keer was het nog bevroren en kon ik er over lopen.” De zon schijnt, ik heb tijd, dus ga ik er gewoon nog eens heen (lang leven impulsieve ideeën). Als ik rond het meer loop besef ik wel waarom alle Noren graag buiten zijn, ook al is het kouder. (Zei ik kouder? Euh … 15 graden, T-shirt en verbrand)
- eten halen … en frietjes maken met Gemma en Dora

ahja, het meer is dus nog steeds bevroren, alleen een klein beetje minder hard dan daarvoor.

Vrijdag
- presentatie voorbereiden. 20 minuten in verstaanbaar Engels spreken.
- Polar ship bezoeken.
- Debbie en Toon opzoeken, zij zouden nu terug moeten zijn … Eentje slaapt en de andere blijkt buiten te genieten van de zon.

Zaterdag
- schoolwerktijd
- BBQ op een van de Oslo eilanden.
- winkelen voor morgen
- eten maken
- movie evening, '27 dresses'.

Zondag
- schoolwerktijd … mmmh ik denk dat ik meer aan Olé pistolé aan het deken was dan iets anders, maar dat stond ook in mijn agenda.
- groentjes snijden voor het avond picknick in het park
- zwemgerief, handdoek en andere spullen bij elkaar zoeken.
- gaan bewijzen dat ik soms toch een beetje Gek ben.En gek doen maakt een mens vrolijk.
- avond picknick (wachten in het park en dan maar op het terras gaan barbecuen)

- genieten van de zonsondergang.

een kopje - een vrachtwagen - een aardappel

2009-04-22T08:34:00.000-07:00

Vandaag bekeek ik mijn foto’s van Trondheim. Tijdens het bekijken realiseer ik mij, dat het al een tijdje geleden is dat ik verslag heb uitgebracht.

Na mijn reis van Stavanger heb ik terug hopen energie. Ik schrijf verder aan mijn fieldworkreport. Zo’n vakantie doe mij duidelijk deugd want na een halve dag schrijven heb ik mijn 5000 woorden bereikt. “Joepie het is af!” zegt een kleien stem in mijn hoofd.

De volgende drie dagen (dinsdag, woensdag en donderdag) werk ik nog een beetje voor de Belgische school. Deze keer zegt de kleine stem in mijn hoofd, “Zo blijf ik wel bezig hé, als ze mij altijd opnieuw werk geven.” Naast het werken heb ik ook nog tijd om pannenkoeken te gaan eten bij een klasgenoot en om s’ avonds eens iets te gaan drinken met de klas.

Vrijdag 17 april mocht ik samen met andere internationale studenten naar de chocoladefabriek van Noorwegen, Freia. Daar vertelde een enthousiaste gids iets meer over de geschiedenis van de chocolade en het ontstaan van de fabriek. Tijdens het bezoek kregen we de kans om zelf een reep chocolade te maken.
Wat de gids allemaal vertelt heeft kan ik mij niet meer herinneren wat ik mij wel kan herinneren is, “alleen Belgen en Zwitsers eten meer chocolade dan de Noren.” Ik stapte als een fiere Belg met een Noorse reep chocolade naar buiten.

Vrijdagnamiddag ging veel te snel voorbij, eten gaan halen in de winkel, mijn zak maken om naar Trondheim te trekken, nog een beetje wassen, eten, … Om 23 uur ’s avonds stap ik op de nachttrein richting Trondheim.

Een trouwe lezer heeft nu gemerkt dat ik voor de derde keer op uitstap ga in Noorwegen. Nu ik hier toch ben kan ik het land beter verkennen. Noorwegen is meer dan Oslo, dat heb ik nu ondertussen wel al ondervonden.

Ik ben niet alleen naar Trondheim getrokken. Deze keer vergezeld Gemma mij, Nederlandse klasgenoot. De trip was gezellig, al van de eerste minuut zat de sfeer er in en deze is blijven hangen totdat ik terug ging. De nachttrein brengt heel wat dingen met zich mee; grijze dekentjes en opblaasbare kussentjes die er voor moeten zorgen dat je kunt slapen. Een dame met een parfum, de parfum kwam zeker en vast uit een vierkant flesje, meer details konden we niet ruiken. Eenzelfde dame die zeer boos staarde naar ons. Na een kijkje in de Noorse woordenboek ontdekte we dat staren ‘stirre’ betekende. Dit leverde nog meer gegiechel op. Een zere rug, zo goed helpt het dekentje en het kussentje nu ook niet tegen een 7 uur durende treinreis.

Zaterdag ochtend om iets voor zeven komen we aan in Trondheim. Na een goed ontbijt trekken we de stad door. Eerst brengen we snel onze bagage naar het hostel en dan zijn we enkele kilo’s lichter om de stad te verkennen. We bezichtigen heel wat gebouwen, een universiteit, een fort, de kathedraal, het openlucht volksmuseum, … We staan twee maal op de zijflank van de stad en hebben hierdoor een mooi overzicht van de stad.
Rond vijf uur ontdekken we dat je op een halfuurtje van de ene kant van de stad naar de andere kunt lopen. Daarom besluiten we om thee te drinken in ons hostel en de rest uit te stellen voor morgen.

Zondag trekken we naar het strand van Trondheim. We nemen de bus naar Lade en daar stappen we uit. Als snel bereiken we het rotstrandje en belanden we midden in de natuur. De voormiddag biedt ons een stevige wandeling door de natuur en terugweg tussen de houten huisjes in verschillende kleuren.

De namiddag is bewolkt maar warm genoeg om een barbecue te houden. We instaleren ons naast het water en genieten van het uitzicht en het overheerlijke eten. “Ze mogen in België zeggen dat het 20 graden is, ik kan zeggen dat ik al twee keer gebarbecued heb.”

Na de barbecue merken we voor het eerst dat Trondheim een studentenstad is. De ene studentenvereniging zorgt voor muziek en de andere zorgt ervoor dat het afval uit het water gehaald wordt. We laten de studenten voor wat ze zijn en bezoeken deze keer de binnenkant van de kathedraal. De dag ervoor was er een trouw en konden we onmogelijk naar binnen. Na een omweg via een parkje gingen we terug naar ons hostel. Terug een gezellige lekker – niks – doen avond.

Maandag moesten we ons zakken terug inpakken en na een stevig ontbijt moesten we het hostel achter ons laten. Omdat we de meeste dingen al gezien hadden slenterde we rond in de stad. We deden enkele winkelstraten. Nu ik bijna naar huis moet begin ik stilletjes aan souvenirtjes te denken, en ja ik heb er al enkele gevonden. In de namiddag namen we de trein richting Oslo. De trein reed recht door de natuur. De hele weg terug heb ik het ene landschap na het andere kunnen bewonderen. Zoveel prachtige dingen maakt een mens klein. Van dit landschap kan ik onmogelijk foto’s maken, de treinen rijden hier te snel voor.

Gisteren en vandaag heb ik terug gewerkt voor school. Doe ik hier eigenlijk wel iets anders? Genieten van de zon in het park, bijvoorbeeld. Liggend op het gras, zonnebril en een security man die komt zeggen dat je op dit stuk gras niet mag zitten. Ik was nochtans op het grasperk gaan zitten waar er geen bloemetjes stonden. Toen ik dan naar meer informatie vroeg, kon hij mij alleen vertellen dat ik aan de andere kant in het gras (met heel veel bloemen) mocht gaan zitten. Na drie maanden kom ik toch nog rara dingen tegen.

Het is hier nu rustig in mijn studentenhuis, Debbie en Toon zitten in IJsland. Zij ontdekken dit kouder en onbekend land. Ik ben benieuwd wat ze er van vinden. Om toch iets te zeggen tegen iemand start ik gisteren een gesprek met een van mijn buren. Nu hij mij een beetje beter kent (mij een x aantal keren is tegengekomen op de gang en ‘hey’ de enige woorden waren) en weet dat ik binnenkort naar huis ga probeert hij in zijn ‘bad English’ toch een langer gesprek te houden. De Noren worden vriendelijker met de tijd, je moet alleen geduld hebben.

Ik besef dat ik binnenkort naar huis ga en dat ik alles kan samenvatten in ‘laatste of voorlaatste keer dat ik …’ Geen leuke gedachte als ik buiten in het park geniet van de zon.

Lopen!!!! naar de natuur

2009-04-12T03:59:00.000-07:00

Donderdag om 9 uur zitten we op de trein richting luchthaven. Samen met Inna ga ik naar Stavanger. Op de trein ontdekken we dat we niet veel tijd meer hebben om onze vlieger te halen. We hebben net iets te weinig tijd gerekend om daar te geraken. We lopen op de roltrappen, door de security controle en tot aan ons vliegtuig. Als we daar aankomen dan stappen net de eerste mensen op het vliegtuig. Gelukt!

In stavanger, luchthaven, moeten we de bus nog nemen om in het centrum te geraken. Voordat we naar ons hotel gaan, besluiten we om een hamburger te eten. We zitten gezellig te wachten op ons eten. Plots gaat het brandalarm af. Iedereen rond ons blijft rustig, wij dus ook. We wachten tot we alles hebben en gaan dan pas naar buiten. De mensen van de brandweer, die ondertussen arriveerden, vonden dat we niet iets te traag waren. “Jullie moeten nu echt wel gaan hoor!”

We verblijven op een eiland in Stavanger. Om daar te geraken nemen we nog een bus. Aan de bushalte wacht er een oude dame ons op. Zij is de eigenares van het ‘bed and breakfast’ waar we gaan verblijven. Ze voert ons naar het eilandje Amoy en wenst ons hartelijk welkom. We belanden in een paradijs. Een vakantiehuisje voor ons alleen want op dit moment is er niet veel volk. Hier zijn geen woorden voor nodig.

We trekken terug naar de stad en lopen nog eens rond de vijver met prachtige fontein. Dan nemen we de bus naar Aase, een Noorse vriendin van Inna. Zij brengt ons naar het langste zandstrand van Noorwegen. Ik voelde me heel even een kleine meid die op vakantie naar de Belgische kust trekt om in het water te zwemmen, zandkastelen te bouwen en nog zoveel meer. Gelukkig heb ik mij ingehouden want het water is nu veel te koud om in te zwemmen.
Ik hield het dan maar bij schrijven in het zand en foto’s trekken.

’s Avonds bleven we eten bij Aase. Vietnamees, ik had dit nog nooit geproefd. Deze maaltijd heeft gesmaakt. Omdat het paasweekend is, rijden de bussen op zondaguren. Maar om de twee uur dus. We vertrekken vroeg terug naar ons Huisje. Want de volgende dag staat er een flinke wandeling op het programma.

Vrijdag was het ’s morgens bewolkt maar dit hield ons niet tegen om richting Preiketsolen [prékestoelen] te trekken. De bekendste rots in de fjord van Stavanger, Lysefjord. We wandelden en klauterden op de rotsen, tussen de rotsen en uiteindelijk bereikten we ons doel. Een uitzicht op de Lysefjord. En een kijkje over de verticale rots, 605 meter recht naar beneden en onder u alleen maar de zee. Adembenemend!

De weg naar boven was mooi en zonnig, alleen daarvoor zou ik naar Stavanger trekken. De Rots zelf was de kers op de taart. Alleen spijtig dat het zo hard waaide dat ik daar niet kon gaan staan om een foto van mij te laten trekken. Het waaide (lees rukwinden) zo hard dat ik op sommige momenten naast een rots moest gaan zitten en mij vast te houden, anders zou ik wegwaaien. Dit alles liet mij niet tegenhouden om toch te genieten van het uitzicht en om uit de wind toch nog een kijkje over een andere rand te kijken.

Na deze zware tocht keerde we terug naar ons Huisje. We aten zelfgemaakte croque Hawaï’s en ’s avonds deden we nog een wandeling op het eiland. Tijdens de wandeling testte ik de functies van mijn fototoestel uit, en dit is het resultaat.

De laatste dag in Stavanger was een regenachtige dag. We wandelden tussen de regendruppels door in de stad. We liepen door een oud deel van Stavanger, allemaal witte huisjes met bloemetjes. We ontdekten een kleurrijk straatje, een speciale kapperszaak, standbeelden, een uitkijktoren met kanonnen, de kathedraal en speeltuintjes. Daarna werd het tijd om naar de luchthaven te trekken. Deze keer zouden we twee uur op tijd zijn zodat we niet meer hoefden te lopen.

Al diegene die echt natuur van Noorwegen willen zien, moeten naar Stavanger trekken. Ik weet een heel gezellig (goedkope) verblijfplaats.

frietjes bakken, frietjes bakken he, he, he!

2009-04-06T10:48:00.000-07:00

Joepie, de paasvakantie is begonnen. Mijn laatste week les zit erop. Mijn paasvakantie duurt maar 1 week. Daarna krijg ik 2 weken tijd om een paper te schrijven. Ik kan mijn vakantie dus langer maken als ik mijn werk sneller afkrijg.

Vorige week heb ik het Akerhus bezocht. Dit is het middeleeuwse slot met kerkers. Vroeger woonden de koning en koningin daar. Na de wereldoorlogen werd het kasteel niet meer gebruikt. Nu is het opengesteld voor publiek.

Dit weekend heb ik maar een beetje voor school gewerkt. Uit pure verveling want Debbie en Toon en nog enkele klasgenoten zijn op weekend naar Stavanger. Normaal trek ik met hen op. Ik heb mijn vakantieplannen dan maar tijdelijk aan de kant gezet en mij bezig gehouden met saaie teksten lezen en samenvattingen maken. Genoeg vervelende informatie, de zon begint hier ook te schijnen en ik heb mijn winterjas ingeruild voor een dikke trui.

Vorige zaterdag heb ik samen met Dora zelfgemaakte echte Belgische frietjes gebakken. Frieten op grootmoederwijze want we hadden geen frietketel en we moesten ons dus redden met een gewone kookpot met olie. Het is ons gelukt en we hebben samen gesmuld, van de net iets te veel, frieten.

Vandaag is het 10 graden, de zon schijnt, blauwe hemel en geen wind. Tijd voor een barbecue dachten we zo. Samen met enkele klasgenoten bereidde we stiekem een verassingbarbecue voor. Nathalie wordt vandaag 24 jaar en dat moet gevierd worden. Zonder jas trok ik naar haar studentenhuis (ja, het weer laat dit toe het is ten slotte hier ook vakantie).

In de keuken, één verdiep lager dan haar verdiep, maakten we alles klaar, van groenten, satés tot taart. Daarna brachten we alles naar het dak. Enkele minuten later arriveerde het feestvarken. We hebben samen genoten van de zon, het eten en het gezelschap.

Jerbanverket - Bananenjenever met een vork

2009-03-31T09:01:00.000-07:00

Nu is het al een hele tijd geleden dat ik nog iets geschreven heb. Vorige week van maandag tot donderdag had ik les en dit weekend had ik het te druk om iets te schrijven want ik heb mijn ouders door heel Oslo gegidst. Nu maak ik even tijd om toch verslag uit te brengen.

Mijn lessen en schoolwerk daar zwijg ik over, wat ik wel kan vertellen is dat het vorige week zeer zonnig was. De zon scheen zo hard dat ik zelfs in trui met zonnebril buiten kon rondlopen. Daar heb ik samen met mijn klasgenoten van geprofiteerd. We hebben een paar keer buiten in de zon, uit de wind, gegeten.

Donderdagnamiddag ben ik mijn ouders gaan oppikken in Oslo central station. Nadat de bagage in het hotel stond zijn we de stad al gaan verkennen. De enige opmerking of verwachting van mijn Moeke was, “Wat we ook doen, ik wil wel sneeuw zien.” Zo gezegd, zo gedaan want de volgende dag begon het terug te sneeuwen. En omdat het sneeuwde zijn we gaan sleeën en gaan skiën.

Zaterdag bezochten we het bekende vigelandpark, het Royal palace en het folkmuseum. Zondag gingen we wandelen langs een dichtgevroren meer. En ook een heel klein stukje over het meer en daarna bezochten we nog enkele museums en de haven. Maandag na mijn les zijn we nog een laatste keer samen gaan eten en dan zijn mijn ouders terug naar huis vertrokken.

Vandaag, dinsdag hebben we een les met twee docenten achter de rug. Het is best leuk om van twee leerkrachten tegelijk les te krijgen. Na de les hebben we het rode kruis hier in Oslo bezocht. In tegenstelling tot wat ik dacht, had dit deel van het rode kruis niets te maken met verpleegkunde. Deze organisatie organiseert huiswerkbegeleiding voor jongeren en ruimte om gezellig samen te komen. Dit doen ze vooral om jongeren van de straat te houden.

Paprika krumpli

2009-03-21T03:57:00.000-07:00

Het is zaterdag en ik heb er weer een hele week les op zitten. De lessen deze week waren, net zoals de andere weken, zeer interessant en boeiend. De ene leerkracht heeft wel iets meer moeite met Engels dan de andere maar de lessen zijn leuk om bij te wonen. Zo is het leuk om iets meer theoretische achtergrond van racisme te krijgen en om te ontdekken op welke manieren je kan communiceren met kinderen en de gevolgen ervan.

Naast de lessen van onze docenten kwam ik ook iets meer te weten over het schoolsysteem in Frankrijk, Hongarije, Rusland en Nederland. Na elke presentatie krijg ik zin om te reizen, je zou voor minder, want iedereen toont foto’s van landschappen en mooie gebouwen in hun land.

Benieuwt wat mijn titel betekend? Het is een Hongaars recept. Dit overheerlijke eten heb ik deze donderdag voor het eerst geproefd. Wel Hongaarse klasgenoten, jullie krijgen van mij een dikke pluim en ik kan niet wachten totdat ik het recept doorgestuurd krijg. Dan kan ik het zelf eens proberen te maken.

Op deze dagen heb ik nog tijd gevonden om voor school te werken en voor een extra cultuuruitstap. Een bezoek aan het nieuwe operahuis hier in Oslo. Langs buiten en binnen ziet het er fantastisch uit. Het is een knap stukje architectuur en elk onderdeel van het gebouw heeft een uitleg of verklaring. Niet zomaar een verhaaltje maar een goed beredeneerde gedachte. Bijvoorbeeld, de stad wou de ruimte die ze gebruikte voor het gebouw terug aan de mensen geven. Daarom heeft men het operagebouw zo gebouwd dat mensen naar boven kunnen stappen en op het dak kunnen genieten van de zon en het mooie landschap. De ruimte is dus niet echt verloren gegaan.

Comfort(a)ble

2009-03-17T12:36:00.000-07:00

Vrijdag avond om 23 uur vertrek ik samen met Isabelle en Marline naar de stad Bergen. De nachttrein zou ons naar de stad brengen om daar een weekendje te vertoeven. De treinrit van 8 uur is lang genoeg om te slapen en om zaterdag ochtend fit aan te komen in Bergen. Fit? Uitgerust? Zo ongeveer want slapen op een treinstoel is niet alles.

Zaterdag ochtend starten we met een ontbijt in het treinstation van Bergen. Daarna besluiten we om rond te wandelen in de stad, onze bagage naar de jeugdherberg te brengen en daarna de aquarium van Bergen te bezoeken. Zo gezegd, zo gedaan. De stad bevat typische Noorse huisjes, grote kerken, belangrijke gebouwen en een haven. Deze haven bestaat uit twee delen, het toeristische deel met al de ferry’s en cruises en de echte haven met containerschepen en containers. ’s Avonds trekken we er op uit en we belanden op een receptie van een fototentoonstelling. Eerst dachten we dat het een privé – opening was maar na een eenvoudige vraag waren we meer dan welkom. Mooie foto’s en een glas wijn, hoe goed kan een avond zijn.

Zondag genieten we van een uitgebreid ontbijt in ons jeugdhotel. Na dit stevig maal zijn we klaar om Bryggen te bezoeken. Dit zijn houten huisjes van in de middeleeuwen en ze behoren tot het Unesco werelderfgoed. We wandelende door deze kleine steegjes en het was net of we in een teletijdmachine gestapt waren. Na dit bezoek heb ik nog drie museums bezocht. Het ene museum hoorde bij de kleine stad ‘Bryggen’ en vertelde mij meer over de levensomstandigheden van toen. Het tweede museum kreeg ik een uitgebreide collectie van opgezette dieren te zien. In het laatste museum had ik maar even tijd om te zien hoe de Vikingen katholiek werden (this museum close in 10 minutes).

Na deze bezoeken zijn we naar een klein gezellig cafeetje, in één van de huisjes van Bruggen, geweest. Hier heb ik heerlijke echte warme chocolademelk gedronken. Na deze pauze namen we de bus om de andere kant (of berg) van Bergen te zien. We zagen nog meer natuur, nog meer water en nog meer typische houten, gekleurde, Noorse huisjes.

Maandag, de laatste dag in Bergen, stappen we op een klein treintje dat ons 320 meter boven de zeespiegel brengt. We hebben geen mooi zicht over de stad (lang leven de mist) maar we ontdekken wel de woonplaats van enkele Trollen, en in stilte genieten we van de mysterieuze natuur op onze tocht naar beneden.
Na de middag werd het tijd om te winkelen. Shoppen stond oorspronkelijk niet op het programma maar Isabelle had een kleine scheur in haar broek die telkens een beetje groter werd. Dus wij op zoek naar een nieuwe zwarte lange broek. Eentje dat ‘comfortable’ zat.

In de late namiddag neem ik de trein terug naar Oslo. Zo lang dat het licht was kon ik genieten van het adembenemende landschap. Hier in Noorwegen hebben ze echte grote stukke natuur. Uitgeput van mijn reis en de nieuwe indrukken van het land Noorwegen, kruip ik in mijn bed.

s' morgens in de vroegte

2009-03-13T06:18:00.000-07:00

De laatste drie dagen heb ik zoals elke woensdag, donderdag en vrijdag les gehad. De lessen van woensdag en donderdag gingen over ‘religion’. Hier ga ik niet verder over uitweiden. Deze woensdag hebben we met verschillende klasgenoten pannenkoeken en wafels gebakken. Het werd een leuke gezellige avond met multiculturele nieuwigheden. Zo kan je bijvoorbeeld naast, suiker, slagroom, confituur en choco, chocoladepudding op je pannenkoek smeren. De laatste combinatie is de moeite waard om uit te proberen!

Donderdag hadden we na de les ook twee cultuurpresentatie. De ene ging over Duitsland. Onze Duitse klasgenoten kwamen met een populair kinderspel op de proppen om onze kennis over Duitsland te testen. Aan dit spel hebben we actief deelgenomen en ook iets bijgeleerd over Duitsland. De tweede presentatie ging over Nepal. Deze presentatie was in groot contrast met onze westerse cultuur. De foto’s van de natuur waren prachtig, de onderwerpen en problemen ginder pakkend. Als je dat allemaal ziet denk je “wij hebben het hier goed!”.

Vandaag hebben we in de muziekles “Music and migration” een klein beetje djembé leren spelen. De leerkracht leerde ons een eenvoudig Afrikaans ritme. Op dit ritme mochten we dan in kleine groepjes een kinderlied zingen. Wij (Belgen) hebben er voor gekozen om ‘in een klein stationnetje’ te zingen. Wel, een kinderliedje wordt eens zo leuk om te zingen als het begeleid wordt door een Afrikaanse djembé ritme.

Gratulere!

2009-03-10T10:04:00.000-07:00

Deze zondag was de dag van alles en niets: een beetje voor school werken, kamer opruimen, spelletjes spelen, … ’s Avonds maak ik mij klaar om naar het verjaardagsfeestje te gaan van 2 klasgenoten. Zij verjaren beide op 18 maart en zij besloten om deze zondag hun verjaardag met ons te vieren. Het feestje had plaats bij Kiki thuis. Jerney en Kiki (de feestvarkens) hadden voor taco gezorgd en amusement. Na het eten werden we in vier groepen verdeeld. Elke groep kreeg servetten, plakband, watten, wol en maskers. We kregen 15 minuten de tijd om één iemand van de groep aan te kleden. Daarna volgde een modeshow en een klein cadeautje voor de winnende ploeg. Na deze modeshow werd de muziek luider gezet en stond iedereen op de dansvloer.

Maandagvoormiddag was het schoolwerktijd en in de namiddag tijd voor cultuur en een ander feest. Hier in de Deli De Luca (een winkelketen hier in Oslo), liggen zo’n heerlijke lekkere taarten/cakes. Ze vragen om opgegeten te worden. Enkele van onze klas wilden deze taarten/cakes uitproberen. Omdat deze gewoon proeven maar een beetje gewoon is, besloten we om aan deze ‘proef – eet – taart - actie’ een gebeurtenis te koppelen. We besloten om onze Oslo verjaardag te vieren. Misschien een beetje kinderachtig of overdreven maar de namiddag was gezellig en de taarten waren om uw vingers van af te lekken.

Na dit verjaardagsmoment mochten zeven gelukkige naar een concert. We stonden op de 'gastlist' en konden zo gratis binnen. Wat de naam van de muziekgroep was die kwam optreden ben ik vergeten. Maar wat ik wel weet is dat the Black Box Revelation het voorprogramma deden. Wel dat stuk van het concert was allezins de moeite. Het tweede deel en eigenlijk concert bestond uit een frontman die er in slaagde om, om de twee woorden een vuil woord te gebruiken en een damme voor mij die op mijn voeten aan het dansen was. FUN

Vandaag (dinsdag) hebben we terug les gehad. Deze keer ging het over ‘Worldview’. Na deze interessante les volgde nog twee cultuurpresentaties. Vandaag was Oekraïne en Finland aan de beurt. Ik weet weer iets meer over beide landen.

Na de les besloot ik om op internet rond te surfen voor een mogelijke citytrip naar de stad Bergen. Want Isabelle en Mareline, twee klasgenoten, gaan dit weekend de stad Bergen bezoeken. Na het vinden van de juiste sites besluit ik dat ik hen wil vergezellen en ik koop mijn treinticket heen en terug. Er wacht mij dit weekend een leuk avontuur!

Meester, het sneeuwt weer!

2009-03-07T10:39:00.000-08:00

Maandag gingen we langlaufen. Dit was het plan maar de sneeuw kwam roet in het eten gooien. We besloten om dan naar school te trekken en daar in de fitnessruimte onze wekelijkse uren sport te hebben. Na een uur sporten keerden we huiswaarts.

Op dinsdag trok ik naar de Valenrenga School. Ik zou de volgende drie dagen observeren in het eerste en tweede leerjaar. Tijdens de observatie zag ik goede nieuwe dingen die ik zeker wil uitproberen in mijn stage en ook heel wat dingen die ik zeker niet mag uitproberen. (Enkele kinderen vonden het leuk om de verf te gebruiken als zeep ‘kijk het water en mijn handen zijn nu bruin’ en ‘Kijk nu zijn ze oranje’).

Naast deze observatiedagen ging ik ook naar een receptie voor de internationale studenten. Er was een buffet met typische Noorse zalm en enkele typische kazen. Er was niet alleen eten maar ook ‘food for the heart’. Enkele docenten brachten ons muziek uit Noorwegen.

Op donderdagavond ging ik naar een bijeenkomst waar we gratis eten voorgeschoteld krijgen en waar er telkens een gastspreker is. Deze keer was het iemand van de Filippijnen. Hij vertelde meer over de politieke geschiedenis van de Filippijnen. Hij betoverde ons met een hele reeks goed gekozen Engelse woorden en datums. In een klein 15 minuten slaagde hij er in om ons uit teleggen dat ze eerst afhankelijk waren van Spanje, dan van Japan en dat US hen bevrijdt heeft. Zij hebben zelfs een tijd 2 presidenten gehad.

Na de les vrijdag ben ik voor het eerst gaan skiën. Ik trok samen met Hedvig en Dora (2 Hongaarse vriendinnen van mijn klas) naar de skipiste. Daar zouden Natalie en Esther ons opwachten. Zij zouden onze twee persoonlijke leerkrachten worden. Na vele minuten hadden we onze skischoenen en ski’s. We waren klaar om voor dit avonturen te gaan. Buiten kreeg ik uitleg in het Engels hoe ik op mijn ski’s moest geraken (gewoon hard duwen met je voet dan klikt je schoen daar vanzelf in). Ik klik mijn linker voet in en … ik val. Geweldig, ik stond 2 seconde op een ski en lag al op de grond (Wat zal dit brengen?). We trekken eerst naar de babypiste, krijgen een beetje uitleg en beginnen aan de afdaling. Wonder maar waar het lukte mij. Na een uur proberen, slalommen en nog eens proberen (vallen staat er niet tussen want dat heb ik niet gedaan) besluiten we om de groene piste uit te proberen. Deze piste ben ik driemaal zonder vallen afgedaald. Ik kan nu zeggen dat ik kan skiën (valt het op dat ik er trots op ben?). Na het skiën ben ik naar de Macdonald geweest (eindelijk nog eens frieten, ik dat het geen Belgische zijn maar het is een goed alternatief hier in Noorwegen) en daarna was het ‘movienight’ bij Annie thuis. Vrijdag was voor mij een perfecte dag.

Vandaag heb ik wat schoolwerk gedaan en ben ik in de namiddag het Munch museum gaan bezoeken. Ik heb veel schilderijen gezien en vooral gebabbeld met Dora (van Hongarije) en Isabelle (van Zwitserland). Na het museumbezoek hebben we onze eigen taco saus gemaakt en hebben we dit opgegeten. Na het eten besluiten we om enkele klasgenoten op te bellen en uit te nodigen om in onze keuken spelletjes te komen spelen. Het gaat nog een leuke avond worden.

De F van flater

2009-03-01T11:56:00.000-08:00

Vrijdag moesten we terug naar de Hogeschool. We mochten onze observatie ervaringen delen met de andere klasgenoten. In kleine groepjes bespraken we wat ons opviel. Tijdens dit gesprek werd het mij duidelijk dat de Noren hier twee lunchpauzes hebben, één rond 11 uur en dan rond 2 of 3 uur eten ze nog eens.

In de namiddag brachten we een bezoek aan het Vigeland museum. Een enthousiaste gids vertelde over het leven van Vigeland in het Engels. Volgens haar kon ze niet zo goed Engels en daarvoor excuseerde ze zich (absoluut niet nodig, haar Engels was stukken beter dan het mijne). Ze gidste geweldig en we kwamen meer te weten over Vigelands leven en hoe hij al die standbeelden maakten. Foto’s maken in het museum mocht en dat deed ik ook. Nu heb ik mijn verzameling ‘foto’s van standbeelden in Oslo’ uitgebreid met de standbeelden van Vigeland.

De avond wordt afgesloten met een eenvoudig maal (rijst, zoetzure saus, tomaatjes, paprika, wortels en kip). Ik moet toegeven, we zijn gezond bezig.

Gisteren werd het tijd om mijn eindwerk een beetje meer vorm te geven. Een hele dag werkte ik door. Tegen de avond was ik blij dat we samen konden koken. Gezellig samen zitten. Na het eten besluiten we om niet meer weg te gaan, we hebben meer zin om gewoon thuis te blijven. We starten een oud gekend (kinder) spel. De letter A (in Zwitserland noemen ze dit country, city and River). Een van de onderwerpen, naast jongens naam, meisjes naam was woorden uit je cursus. Ik denk dat de docenten blij zouden zijn moesten ze weten dat we op een zaterdagavond aan het nadenken zijn over gegeven leerstof. Na het spel bleek het ineens al 11 uur te zijn (Toon schatte 9.30 uur, Debbie 10 uur en ik 9 uur).

Vandaag las ik mijn short paper nog eens na, haalde er een paar zware vertaalfouten uit en stuurde het op naar de leerkracht. In de namiddag stond er cultuur op het programma. Ik bracht samen met andere internationale studenten een bezoek aan het Nobel peace center. Een klein mannetje wees ons de weg in het museum (achteraf kwam ik tot de vaststelling dat deze kleine heer een van de Nobel prijs winnaars is). Het is een goed museum met een duidelijke boodschap alleen bevatte het voor mij net iets te veel informatie. Van elke winnaar van de Nobelprijs was er uitleg te vinden (en er zijn al veel Nobelprijs winnaars voor de vrede).

Na het museumbezoek proberen we (Toon, Debbie en ik) een nieuw gerecht uit. Alles wordt klaargemaakt en mooi geschikt op een bord, net als in een restaurant. Voor zij die het nog niet doorhebben, ik eet graag!

Deze week is nu afgesloten, volgende week laat ik jullie nog wel meer weten.

flote

2009-02-26T12:28:00.000-08:00

De voorbije drie dagen waren de moeite waard. Ik ben benieuwd hoe het in mijn volgende observatieschool aan toe gaat? Maar eerst over deze observatie/participatie stage.

Vreemd genoeg verstond ik op sommige momenten perfect wat de leerkracht of kinderen zeiden op andere momenten leek het Noors wel chinees. Soms had ik het gevoel dat Noors een Vlaams dialect was, gewoon goed luisteren en dan wist je wel wat er gezegd werd.

Tijdens de eerste observatiedag heb ik ook een klein beetje Noors geleerd. Ik leerde tot tien tellen in het Noors, dit dankzij een leerling die tijdens de rekenles altijd opnieuw tot telde als ze een rekensom moest maken. Ik ontdekte ook tijdens het bouwen van een blokkenhuis dat een deur een deur blijft. Toen ik in het Nederlands aan de kinderen vroeg waar de deur was van hun huis, keken ze raar naar mij. Ze verstonden niet wat ik had gezegd maar toch wisten ze waar ik het over had.

De tweede observatiedag zaten de kinderen te lunchen in de klas (lunch hier in Noorwegen = boterhammen eten in de klas om kwart voor elf). Toen ineens de schoolbel herhaaldelijk bleef rinkelen. De kinderen springen allemaal recht en één van de kinderen zij tegen mij ‘branalarme, branalarme’. Gelukkig dat ik dit begreep, samen met de kinderen verliet ik de klas en gingen we buiten zonder jas, muts, wanten, sjaal en schoenen in de sneeuw staan. Ja, de kinderen doen hun natte sneeuwschoenen uit als ze in de klas komen. En dan lopen ze op hun sokken of op pantoffels. Na veel getrappel en gehuppel mochten de kinderen terug naar binnen. Na de lunch ben ik een kijk gaan nemen in de timmerklas. Kinderen van het tweede leerjaar die druk hout aan het zagen zijn, of nagels aan het kloppen zijn of hout aan elkaar lijmen. Een van de kinderen maakte een boot met iemand op.

Deze week was niet alleen de week van de Noorse school maar ook de eerste keer dat ik echte Zwitserse rösti gegeten heb. Een Zwitserse klasgenoot had ons (Debbie, Dora, Toon en ik) uitgenodigd om rösti te proeven. Rösti is een dikke pannenkoek van geraspte aardappelen, gebakken in een pan.

De laatste observatiedag (vandaag) heb ik een tweede les ‘art’ gezien. Drie uur in de week krijgen de kinderen (vanaf het eerste leerjaar tot het zevende leerjaar) een artistiek vak (naaien, breien, timmeren, houtbewerking, koken, muziek en componeren, schilderen, …). Alle kinderen, zowel jongens als meisjes, leren dit. Het is de moeite om kinderen van het eerste leerjaar een appel te zien naaien. De kinderen krijgen naast deze ‘art’ lessen ook vaak buiten les. Ze leren hier dan langlaufen, skiën, sleeën en vuur maken in het bos. Op dit vuur maken ze dan worstjes warm of ze maken een geroosterde boterham of ze laten het aanbranden.

Op aanraden van een klasgenoot trekken we naar Gronland (waar staat er hier ergens op mijn computer een o met een schuine streep door, ik heb dit nodig om Grønland juist te schrijven) om daar inkopen te doen (het zou daar goedkoper zijn). Deze plaats blijkt maar 5 minuten wandelen te zijn, veel dichter als onze eerste plaatselijke supermarkt ‘kiwi’, en het is daar inderdaad veel goedkoper, een avondmaaltijd voor 27 kronen (€3).
Ja, we beginnen hier beter en beter onze weg te kennen en ik heb mijn draai hier al gevonden.

I'm a tree

2009-02-23T11:11:00.000-08:00

We zijn terug enkele dagen verder, tijd om iets te schrijven.
Vrijdagavond was de moeite, een reeks moeilijke vragen van de nogal Noorse getinte quiz, leidde onze ploeg tot de tweede plaats. (Hoe kan dat?) Dank u Chavi, Dora, Esther, Hedvig en de verbeteraars van onze quizvragen.

Na deze quiz volgde er een klein feestje. Dansen op muziek, die de DJ lukraak koos. Ja, muziek is muziek en daar moet op gedanst worden. Op een bepaald moment staan we allemaal op een rij. We voeren dezelfde danspasjes uit (Hoe universeel kan muziek zijn?).

Van al dat dansen krijg je dorst. Ik ben onder de indruk van de grote colaflesjes en trek en foto (ja, de barman staat er nu ook op).

Zaterdag neem ik tijd om uit te slapen, tijd om mijn schoolwerk te doen en tijd om duizend andere dingen te doen zodat ik mijn schoolwerk kan uitstellen. Tegen de avond begin ik dan toch maar aan mijn ‘short paper’. Niet voor lang want om 9 uur werden we verwacht op het verkleedfeestje. Ik wist niet dat je op één avond engeltjes, een duivel, indianen, hippies, Ghostbusters, ghosts, lieveheersbeestjes, roodkapje, cowboy, 2 supermannen (een rode en een blauwe) en nog veel andere personages kon tegenkomen.

Zondag, sta ik wel vroeg op en verplicht mezelf om mijn schoolwerk af te maken. Tegen de avond (heb ik mijn kamer gekuist, nog spelletjes gespeeld op de computer en) is mijn tekst af, alles staat er in wat er moet in staan. Na een ruwe telling blijk ik niet genoeg woorden te hebben (ik mis er ongeveer 600, oeps).

Vandaag was een energierijke dag, voor mij toch. Na de les ga ik in Oslo op zoek naar mijn stageschool voor de komende drie dagen. Ik neem de metro en na een stevige wandeling van 20 minuten, bergop, ontdek ik mijn school. Daarna wandel ik terug naar de metro (bergaf)! Na mijn wandeling besluit ik om nog even te gaan sporten in de fitnessruimte in de hogeschool. Moe kom ik toe op mijn kot. Douche, mijn observatiestage voorbereiden en daarna lekker eten.

Ik ben benieuwd wat de stage gaat geven. Ik ga observeren en participeren in een lagere school aan de rand van Oslo. En zoals alle scholen in Oslo, wordt er lesgegeven in het Noors. Rarara, hoeveel ga ik daar van begrijpen?

Sound of muziek!

2009-02-20T09:38:00.000-08:00

Eergisteren stond er zoals elke voormiddag les op het programma. Deze les ging voor de verandering over ‘migration, multiculture and music’en ze ging door in het muzieklokaal. Wat ik van deze les heb van geleerd is dat je met muziek over grenzen kan gaan. Via muziek leer je culturen kennen en waarderen. Tijdens de pauze maakten we gebruik van de instrumenten om zelf te experimenteren (zou iemand merken dat we dit niet kunnen).

Na de les heb ik voor de eerste keer gebruik gemaakt van de fitnessruimte in school. Het gebruik is gratis voor internationale studenten. Ik heb gelopen, gefietst, geroeid, … Het is een grote ruimte met veel toestellen, ik denk dat ik nog eens terug ga gaan.

s’ Avonds ben ik naar de filmavond gegaan (georganiseerd door enkele klasgenoten). Het kiezen van de film was in het begin nogal moeilijk. Maar toen bleek dat 3 van de 7 de Sound of Music nog nooit hadden gezien (of van hadden gehoord) was de keuze snel gemaakt. Het gat in hun cultuur moest zeker gedicht worden (na 2 weken les over cultuur heeft deze uitdrukking een andere betekenis voor mij, we houden het bij de oude).

Gisteren bleven we iets langer op school. Want Tsjechië en Zwitserland hadden hun cultuurpresentaties voorbereid. Nu ken ik enkele extra bezienswaardigheden in beide landen en het schoolsysteem is al iets minder onbekend.
s’ Avonds moest de overschot van puree van maandag opgegeten worden.

Vandaag ben ik na de les op zoek gegaan naar een verkleedkostuum (in een tweedehand winkel). Zaterdag mogen we naar een feestje maar we moeten verkleed zijn. Niemand van onze klas had er aan gedacht dat we dit zouden nodig hebben hier in Oslo. Niemand heeft dat dan ook mee. Omdat zelfs in een tweedehand winkel de kleren te duur zijn (om maar één keer aan te doen) besluit ik om creatiever en origineler te zijn. Ik kies voor gewone kleren en een buitengewone uitleg.

Er zijn 1, 2, 3, 4 potjes puree gevuld!

2009-02-17T11:42:00.000-08:00

Zondag (eergisteren) ben ik de dag vroeg begonnen. In de voormiddag heb ik samen met de drie andere Belgische studenten de cultuur presentatie voor dinsdag in elkaar gestoken. We besloten om de volgende onderwerpen aan bod te laten komen: ons onderwijssysteem met bijhorende lessenroosters, typisch Belgisch eten/drank/plaatsen, de gemeenschappen en gewesten en enkele discussiepunten over ons onderwijssysteem. De cultuur presentatie gaat creatief en actief worden voor onze klasgenoten.

In de namiddag stond er een museumbezoek op de agenda. Samen met de Belgische en Nederlandse studenten stapten we op de bus en trokken we naar het Noors folkmuseum. Als we daar waren, kwamen we tot de vaststelling dat we moesten betalen (geen probleem) en dat het een openluchtmuseum is (een minpunt), vergelijkbaar met Bokrijk maar dan met typisch oud Noorse huisjes. Aangezien het buiten min 10 graden is, de zon niet schijnt en er een koude wind waait besluiten we om het een andere keer te bezoeken. We trekken terug naar het centrum van Oslo en gaan een warme koffie drinken in de Deli de Luca.

Om de dag af te sluiten gaan we naar Toon zijn kot (keuken). We maken daar taco’s met rijst en groenten klaar. Het was lekker en gevarieerd eten.
Het was zondag een drukke maar Nederlandstalige dag.

Gisteren ben ik op zoek gegaan naar prenten van typisch Belgisch eten, bieren, gebouwen en plaatsen. Naast deze bekende Belgische frieten, ’t Gravensteen, Palm en vele andere heb ik ook andere bieren, eten en plaatsen gezocht om hen te misleiden. De doeopdracht bij mij luidde dan ook ‘Haal de typisch Belgische zaken er uit! Daarna vertel ik jullie er meer over.’

Misschien wordt het dan wel een actieve presentatie, ik wist ook wel wat doen (prenten zoeken, afprinten op school, alles mooi uitknippen). ’s Avonds laat hebben we nog lekker gekookt (zalm, puree, wortels en prei). Dit is de tweede keer achter elkaar dat het eten gesmaakt heeft, maar het was dan ook perfect klaargemaakt.

Vandaag de dag van onze cultuurpresentatie, maar eerst nog les over non-verbale communicatie. Non – verbale communicatie is niet in alle landen hetzelfde; zo is je schoenzolen laten zien in Arabische landen het ergste wat je een andere kunt aandoen. Dit is gelijk aan tonen dat de andere niets waard is voor u (Denk nu even aan Bush die tijdens een persconferentie een schoen naar zijn hoofd kreeg).
Onze cultuurpresentatie was geslaagd, iedereen heeft actief meegewerkt, ze hebben veel bijgeleerd over het kleine land België en ik denk dat ze het niet snel zullen vergeten.

Deze namiddag ben ik begonnen aan mijn short paper. Een verslag dat we binnen twee weken moeten afgeven. Ik heb gekozen voor ‘perception and culture (values and beliefs)’ (waarneming en cultuur, waarden) als onderwerp. Eerst moeten we over ons onderwerp een stuk lezen. Dit moeten we dan samenvatten en onze eigen mening erbij voegen. De theorie van perception kan je best samenvatten in wat Mahatma Ghandi ooit zei “Your beliefs become your thoughts. Your thoughts become your words. Your words become your actions. Your actions become your habits. Your habits become your values. Your values become your destiny.”

Na twee dagen lekker avondeten klaar te maken, moet ik zeggen dat we vandaag veel (te veel) eten hebben gemaakt, er waren maar 7 personen die gingen mee-eten. De puree die overblijft, daar kunnen we nog eens met 7 man van eten. Oeps, foute inschatting.

Wat niet wegneemt dat het lekker was.

Post! post! post!

2009-02-14T11:19:00.000-08:00

Eergisteren begon de dag zoals andere dagen, lopen naar de tramhalte om op tijd de tram te halen, en op tijd op school te geraken. Na de middag kwam de eerste cultuurpresentatie. De twee studenten van Noorwegen mochten de spits afbijten en iets meer vertellen over hun land (hoe hun onderwijssysteem werkt, de traditionele klederdracht, mooie plaatsen om te bezoeken, …).
Op mijn weg naar huis ben ik bij de post langsgegaan. Ik heb enkele postkaartjes gekocht en postzegels. Voor wie de postkaartjes zijn, verklap ik nog niet!
Tegen de avond had ik mijn Hongaarse vriendin Dora uitgenodigd om samen een film te kijken. Het was een leuke filmavond.

Gisteren was het een ‘Engels-rijke’ dag. Eerst de hele voormiddag les in het Engels, daarna de bijhorende artikels lezen in het Engels en als laatste ben ik bij Annie thuis sushi gaan maken. Het was haar verjaardag en ze had enkele mensen uitgenodigd om bij haar thuis sushi te komen eten. Ook hier werd Engels gesproken, voor sommige was dit geen probleem, andere geraakten in de war. Toen iemand vroeg hoe zij sushi moest maken luidde het antwoord “put your feeds in te water” ???? “Oh no, your hands”.

Vandaag is het min tien graden en de zon schijnt. Het ideale weer om te gaan sleeën met enkele vriendinnen. Eerst nemen we de metro tot helemaal boven Oslo. We genieten van de zon en het uitzicht en dan wagen we ons aan de eerste afdaling. Als alles verloopt volgens plan dan zouden we zeven metrostops terug moeten uitkomen. En kunnen we de metro terug nemen tot aan de top en dan nog eens afdalen en dan …We volgen gewoon de massa op goed geluk. “Sleeën op zich is niet moeilijk, je moet gewoon je linkervoet in de sneeuw steken als je naar links wilt en je rechtervoet in de sneeuw duwen als je naar rechts wilt.” Klinkt simpel, totdat je het probeert. Als je, je voet fout houdt dan krijg je een hele lading sneeuw in je gezicht en dan zie je niets meer (probeer dan eens te sturen). Zonder brokken komen we uit aan de metrohalte. ‘Goed, dan kunnen we nog eens proberen.’ Na het sleeën ben ik naar huis gegaan. Een douche nemen en mijn bevroren voeten laten ontdooien (mijn schoenen zijn precies niet waterdicht).

Schoenen uit en handen wassen

2009-02-11T06:17:00.000-08:00

Eergisteren had ik geen les. Een hele dag tijd om … de cursus te lezen. Boeiende onderwerpen, maar vooral vermoeiend omdat het in het Engels is. "Wat is Cultuur? Wat beïnvloed cultuur? Hoe ontwikkel ik mijn eigen identiteit in dit gegeven?"

Gelukkig had ik tegen de avond wat afleiding. Pannenkoeken eten! Bij een klasgenoot op kot zijn we eerst pannenkoeken gaan maken en daarna hebben we ze opgegeten.

Gisteren was ik van plan om piano te spelen tijdens de middagpauze. Op school hebben ze geluidsdichte kamers met daarin een piano of een drumstel of … Ruimte om te oefenen zonder dat iemand je hoort of stoort. Piano spelen was alvast het plan. Maar zover ben ik niet geraakt. De middagpauze bleek korter te zijn dan ik dacht en na de middag stond er een interessant museumbezoek op het programma.

Het museum bevind zich in het oude politiegebouw van Oslo. Het onderwerp van het museum is iets totaal anders, de 6 wereldgodsdiensten (Christendom, Jodendom, Islam, Boedhisme, Hindoeïsme en Sikhisme). Voor elke godsdienst hebben ze een tempel (kerk/synagoge/ moskee/…) dat je in Oslo vindt, nagebouwd. In elke ‘minitempel’ kregen we extra uitleg over de godsdienst zelf. Op een zeer korte tijd hebben we kennis gemaakt met de verschillende God(en) en de gebruikelijke rituelen in de ‘tempels’.

Je schoenen uitdoen voor je binnengaat.

Vandaag is het een normale dag, met de dagelijkse zorgen van een student (les volgen, winkelen voor het avondeten, artikels lezen voor de volgende les, …).

Komaan, ge kunt het (Gerd, she don't understand Dutch)!

2009-02-08T12:05:00.000-08:00

Op tijd opstaan is toch niet alles. We komen later dan we dachten aan op het voetbaltornooi. Het eerste wat we opmerken is dat de andere deelnemers er echt wel voor gaan, kleine misrekening we wilden gewoon voor het plezier meespelen. Niets houdt ons tegen, we gaan ervoor. We spelen 4 matchen waarvan twee vriendenmatchen. Wat de eindstanden waren verzwijg ik even, wat ik wel wil zeggen is dat we twee keer gescoord hebben. En dit voor een team dat nog nooit heeft samengespeeld.

Na de laatste wedstrijd werden we uitgenodigd om s’avonds gratis pizza te komen eten in de pub. Iedereen van het team was welkom.

In de namiddag heb ik lekkere soep gemaakt. Energie opgedaan om de rest van de namiddag te kunnen werken voor school. Inderdaad in het weekend neem ik ook tijd om te werken voor school (Hoe voorbeeldig!).

Tegen de avond trokken Toon en ik richting pub, voor de pizza en ambiance. We zijn dan niet gewonnen, we hebben ons toch geamuseerd en er gratis avondeten bovenop gekregen. Als dat geen luxe is.

Toen we naar huis gingen sneeuwde het nog steeds. Alles was mooi wit geworden. Lang leven de sneeuw! Gisteren viel de temperatuur best mee, vanaf volgende week zal het -18° worden (overdag). Ik denk dat ik mijn skibroek dan uit de kast haal.

Vandaag ben ik met een aantal andere internationale studenten naar het Nationaal museum geweest. In dit museum is nu een tentoonstelling van Edvard Munch. Dit is een Noor, zijn bekendste schilderij is ‘Scream’. Een ander bekend schilderij van hem is ‘det syke barn’. Hier heeft hij verschillende versies van gemaakt. Na analyse van het echte doek is gebleken dat hij verschillende lagen verf heeft gebruikt en dat er eerst een extra persoon op het schilderij stond, die persoon heeft hij daarna overschilderd. Bij dit schilderij hoort het gedicht ‘The sick child’.

Na het museumbezoek ben ik samen met Debbie en Toon een uithoek van Oslo gaan verkennen. We zijn op de metro gestapt en pas afgestapt bij de laatste halte. We zaten nu hoog boven Oslo. In de verte konden we de stad nog zien. We zijn een eindje gaan wandelen in de prachtige besneeuwde natuur. En Debbie heeft geprobeerd om te sleeën met een plastic zak.

Warme en lekkere soep

2009-02-06T12:43:00.000-08:00

Hallo allemaal,

Gisteren zijn we na de les naar het Vigelandpark geweest, met de hele klas. Vigeland was een bekende Noorse beeldhouwer. Hij heeft heel wat beeldhouwwerken gemaakt en deze in een park geplaatst. Wat de beelden betekenen weet niemand, want hij gaf nooit een uitleg bij zijn kunstwerken. Ik plaats later de foto’s op mijn blog, dan kan je zelf raden wat ze betekenen.

Na de wandeling mochten we bij de leerkracht thuis lekkere soep met brood gaan eten. De soep was lekker en ze was meer dan welkom na een lange en koude tocht in de sneeuw.

‘s Avonds ben ik gaan luisteren naar een bekende Noor. Hij verkoopt eten, dat je in grootwarenhuizen in Noorwegen kan vinden. Hij heeft zijn levensverhaal verteld. Moraal van het verhaal was: als je hard werkt en wil werken dan kan je overal geraken. Zelfs als je begint van niks.

Deze morgen was het -5° (best warm voor de tijd van het jaar). De tram was er vandaag een beetje sneller dan gisteren, lopen! Of wij waren net iets later.

Na de les hebben we enkele klasgenoten (van Holland) uitgenodigd om bij ons te komen eten. Het was lekker en leuk. Samen macaroni met groenten klaarmaken, samen eten en daarna samen afwassen en ‘gekke’ foto’s trekken.

Morgen ga ik voetballen. Samen met klasgenoten gaan we meedoen aan een mini – zaalvoetbaltornooi. Onze Multi - culturele klas tegen andere klassen van de hogeschool van Noorwegen. Ik heb zin in deze wedstrijden. Gewoon voetballen voor het plezier.

Noorse groetjes,
Gerd

tas - kopje

2009-02-04T08:28:00.000-08:00

Hallo,

Dinsdag is het de eerste keer dat we op school moesten zijn. Omdat we nog geen ticket hebben voor het openbaar vervoer, besluiten we om te voet te gaan. We trotseren de kou een driekwartier en komen goed op tijd in de klas aan.

Eerst krijgen we algemene informatie over de module en daarna moeten we onze studentenkaart gaan halen. "We nemen een foto en dan wordt hij gemaakt." (lachen!) Na de foto gaan we gezamelijk onze boeken kopen en daarna naar het treinstation om een maandabonnement voor het openbaar vervoer in Oslo te kopen.

Nadat we alle officiele papieren inorde gemaakt hebben ben ik met enkele klasgenoten naar de Ikea getrokken met de gratis IKEA bus. Inderdaad een bus van Ikea die je gratis en voor niks tot aan de Ikea van Oslo brengt(als dat niet makkelijk is!)

In de Ikea kwamen we tot de vaststelling dat Vlaams en Hollands niet altijd hetzelfde is. Een tas gaan kopen "een tas dat vind je niet in de Ikea, je hebt toch al een handtas.", een kopje dan om thee uit te drinken.

Uitgeput en laat kom ik toe op mijn kamer. Ik maak mij klaar voor de eerste les morgen en kruip uitgeput in mijn bed.

Deze morgen zijn we met de metro naar school gegaan. Dit ging een stukje sneller en was ook wel warmer. Buiten valt er nu sneeuw, alles ziet terug wit.

Net voor de les wordt het zaalvoetbalteam van onze klas geregeld. Ik ga meespelen, voor alle duidelijkheid, gewoon voor de fun.

Om 12 uur zit de eerste (discussie)les erop. "Hoe kijk jij naar mensen van een ander land? Vooroordelen, stereotype? En in hoeverre zijn ze waar?" Het was een eerste boeiende kennismaking met het multi-culturele.

Na de les gaan we een sportbroek kopen voor de zaalvoetbal competitie van vrijdag en zaterdag. Nu ben ik klaar voor de wedstrijden.

Dit is wat ik de laatste twee dagen meegemaakt heb. De rest volgt later nog.

Sprotieve groetjes,
Gerd

Oslo is ...

2009-02-02T13:16:00.000-08:00

Hallo allemaal,

Ik ben vandaag eindelijk aangekomen op mijn kot (16 uur). Het is een gezellige kamer en dit wordt voor drie maand mijn thuis. Voordat ik hier aankwam heb ik gisteren de stad Oslo bezocht als een echte toerist. Rondwandelen, kijken, foto’s trekken en indrukken opdoen. Hier volgen enkele indrukken en ontdekkingen.

Oslo is de stad van trollen, van standbeelden op elke hoek van de straat, van grote pizza’s, van sneeuw en ijs, van ijspistes met zomerse muziek, van gigantische mooie gebouwen, van oneindig veel H&M, van tamme mussen in struiken, van heerlijke koffie in Deli De Luca, gedichten op voetpaden, …
Oslo is een mooie, zalige stad die ik zeker nog verder ga verkennen.

Vanaf morgen heb ik les. Ik heb vandaag al enkele klasgenoten ontmoet. Het zijn toffe mensen, ik voel dat het leuk gaat worden.

Noorse groetjes,
Gerd

Wat komen gaat zal ... te volgen zijn

2008-12-08T03:59:00.000-08:00

Hallo allemaal,

Zaterdag 31 januari stap ik op het vliegtuig richting Oslo. Daar ga ik samen met Debbie en Toon
een nieuw avontuur tegemoet. Wij gaan daar lessen volgen, stage lopen, de stad Oslo en het land Noorwegen verkennen.

Mijn (onze) avonturen kan je op dit blog volgen.

Gerd